വിക്രമൻ 2015-03-31 13:10:52 News
പ്രൊഫെസ്സർ ചെരുവേലിയുടെ പുസ്തകത്തിനു 794 പേജുകൾ ഉണ്ട്. അത് അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഒരു പുരുഷായുസിന്റെ കഥയാണ്.  പ്രവാസി എഴുത്തുകാരു ഓരോ വർഷം ഓരോ പുസ്തകം ഇറക്കും അങ്ങനെ അവന്റെ ആയുസ് മുഴുവൻ എഴുതി അവന്റെ ജീവിതോം കുളമാക്കും അതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ പറഞ്ഞു വായനക്കാർ അവരുടെ ആയുസ്സും ചെറുതാക്കും.  
Matt (German Shephered) 2015-03-31 11:34:54 News




Image result for german shepherdഞങ്ങൾ പലതും കഴിച്ചെന്നിരിക്കും പക്ഷെ മദ്യം കഴിക്കില്ലമ്മിണി.  അല്ലെങ്കിൽ അമ്മിണി ഒന്ന് കാണിച്ചു താ ഏതെങ്കിലും മദ്യം കഴിക്കുന്ന പട്ടിയെ ? അത് കഴിക്കുന്നത്‌ ആരാണെന്ന് ഇനി ഞാൻ പറഞ്ഞു തരണ്ടല്ലോ? ഞങ്ങളുടെ നാക്കിനെക്കുറിച്ച് നീട്ടി എഴുതിയത്കൊണ്ട് എഴുതുന്നതാ
വിദ്യാധരൻ 2015-03-31 11:18:19 News
കഴമ്പുള്ളതും ജനം വായിക്കുനന്തുമായ ഒരു പുസ്തകം എഴുതിയാല്പ്പോരെ വിദ്യാർഥി (എഴുത്തുകാരനായിരിക്കും ) അല്ലാതെ അമേരിക്കയിലെ ചില എഴുത്തുകാരെപോലെ മനുഷ്യര് വായിക്കാത്ത പത്തോ പന്ത്രോണ്ടോ എഴുതീട്ട് എന്ത് പ്രയോചനം. പഠിക്കാൻ പോയ സമയത്ത് വല്ല  'വിദ്യാധരവിലാസം' പെട്ടികടയിൽ കയറി, വഴിയിൽകൂടി വരുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളെ കമന്റു അടിച്ചു നിന്നതിന്റെ കുഴപ്പമാണ് ഇങ്ങനത്തെ തല തിരിഞ്ഞ ചോദ്യങ്ങളെ ഉയർത്തി വിടുന്നത് 
വിദ്യാധരൻ 2015-03-31 11:09:05 News
ഒരു സുഹൃത്തിന് നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല അന്തിമോപചാരമാണ് നിങ്ങളുടെ ചരമക്കുറിപ്പ്‌.   ലാളിത്യമാർന്ന ഭാഷയിൽ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന നിസ്വാർത്ഥ സ്നേഹത്തെ എടുത്തു കാണിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.   നിങ്ങളുടെ ജോസ് ചേട്ടനെ അപരിചിതരായ വായനക്കാരിലേക്ക് കൊണ്ട് ചെല്ലുവാനും നിങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു

"ഇരുൾ കരിക്കട്ട കൂട്ടിയിട്ടതിടിച്ചു 
വൈരപ്പൊടി ചിന്നിടുന്നു 
മഹത്വമെ മൃത്ത്യുവിൽ നിന്ന് നീ 
അനശ്വരത്തെ എടുത്തുകാട്ടു"  (വി സി ബാലക്രിഷ്ണപ്പണിക്കർ )

പ്രകൃതിക്ക് സ്മ്മർദ്ദത്തിലൂദെ കരിക്കട്ടയെ വജ്രമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുമിക്കൽ മഹത്വകരമായ ജീവിതങ്ങൾ പൊലിയുമ്പോൾ അത് അനശ്വരമായി തീരുന്നു  
Anthappan 2015-03-31 09:29:23 News
You can bring all kind of leaders and have all kind of meeting but remember that this is the place where Swami Vivekananda upheld the fundamental values of Hinduism.  

Parliament of the World's Religions[edit]

A group of men are sitting and looking forward
Five men are standing
(left) Vivekananda on the platform at the Parliament of Religions, September 1893; left to right: Virchand GandhiDharmapala, Vivekananda
(right) Swami Vivekananda with the East Indian group, in the photo: (from left to right) Narasimha Chaira, Lakeshnie Narain, Vivekananda, H. Dharmapala, and Virchand Gandhi

The Parliament of the World's Religions opened on 11 September 1893 at the Art Institute of Chicago as part of the World's Columbian Exposition.[113][114][115] On this day, Vivekananda gave a brief speech representing India and Hinduism.[116] He was initially nervous, bowed to Saraswati (the Hindu goddess of learning) and began his speech with "Sisters and brothers of America!".[117][115] At these words, Vivekananda received a two-minute standing ovation from the crowd of seven thousand.[118] When silence was restored he began his address, greeting the youngest of the nations on behalf of "the most ancient order of monks in the world, the Vedic order of sannyasins, a religion which has taught the world both tolerance and universal acceptance".[119] Vivekananda quoted two illustrative passages from the "Shiva mahimna stotram": "As the different streams having their sources in different places all mingle their water in the sea, so, O Lord, the different paths which men take, through different tendencies, various though they appear, crooked or straight, all lead to Thee!" and "Whosoever comes to Me, through whatsoever form, I reach him; all men are struggling through paths that in the end lead to Me."[119] Despite the brevity of his speech, it voiced the spirit and sense of universality of the parliament.[119][120]

Parliament President John Henry Barrows said, "India, the Mother of religions was represented by Swami Vivekananda, the Orange-monk who exercised the most wonderful influence over his auditors".[117] Vivekananda attracted widespread attention in the press, which called him the "cyclonic monk from India". The New York Critique wrote, "He is an orator by divine right, and his strong, intelligent face in its picturesque setting of yellow and orange was hardly less interesting than those earnest words, and the rich, rhythmical utterance he gave them". The New York Herald noted, "Vivekananda is undoubtedly the greatest figure in the Parliament of Religions. After hearing him we feel how foolish it is to send missionaries to this learned nation".[121] American newspapers reported Vivekananda as "the greatest figure in the parliament of religions" and "the most popular and influential man in the parliament".[122] The Boston Evening Transcript reported that Vivekananda was "a great favourite at the parliament... if he merely crosses the platform, he is applauded".[123] He spoke several more times at the Parliament on topics related to Hinduism, Buddhism and harmony among religions until the parliament ended on 27 September 1893. Vivekananda's speeches at the Parliament had the common theme of universality, emphasising religious tolerance.[124] He soon became known as a "handsome oriental" and made a huge impression as an orator.[125]

Vidhyarthy 2015-03-31 09:13:18 News
പ്രോഫസ്സർ ചെരുവേലി എത്ര പുസ്തകങ്ങള ഇതിനകം എഴുതീട്ടുണ്ട്. വായനക്കാരന്റെ കമന്റ് വായികുമ്പോൽ പ്രോഫസ്സർ ധാരാളം പുസ്തകങ്ങള എഴുതിയെന്ന ഒരു ധ്വനി വരുന്നുണ്ട്.
Abey Tharian 2015-03-31 08:14:39 News
Thank you Jinesh for the report and nice pictures. Abey
അമ്മിണി 2015-03-31 07:36:29 News
അഹങ്കാരം പുകയുമ്പോൾ അതിനകത്ത് കുറച്ചു മദ്യം ഒഴിച്ചാൽ അത് ആളിക്കത്തി പടർന്നു പിടിച്ചു എല്ലാം നശിപ്പിക്കും. അമേരിക്കയിലെ പല സംഘടനകളുടെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്നവന്മാർ ഇത് വായിച്ചിരിക്കുന്നെങ്കിൽ. കള്ളില്ലാത്ത എത്ര സമ്മേളനങ്ങൾ ഉണ്ട്. ലോകത്തെ നന്നാക്കാൻ നടക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാര്, സിനിമാക്കാര് എല്ലാം കണക്കാ.  കള്ള് കാണുമ്പഴത്തെക്കും പട്ടിയുടെ നാക്ക് പുറത്തേക്ക് വരുന്നതുപോലയാ ചിലവന്മാര് ഒന്ന് നിറുത്താൻ പറഞ്ഞാൽ, നിന്റെ തന്തേടെ ചിലവിലാണോടി ഞാൻ കുടിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കും.  എന്റെ അതിയാന്റെ വയറ് കണ്ടാൽ മതി ശർദ്ദിക്കാൻ വരും.  രാത്രിയിലെ കൂർക്കം വലിയാ സഹിക്കാൻ വയ്യാത്തത് 
വിദ്യാധരൻ 2015-03-31 07:04:41 News
'ഒരു പ്രാഭാതത്തിൽ ഞാൻ ചെന്നായിക്കളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഉണർന്നത് പക്ഷെ അവരുടെ കൂട്ടവും ഒരു കുടുംബമായിട്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. എല്ലാവർക്കും അവരവരുടേതായ കർത്തവ്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുണ്ട്. എല്ലാവരും അവരവരുടെ പരിതികളിൽ നിന്ന് പ്രവർത്തിക്കുമെങ്കിൽ അത് ആ കൂട്ടത്തിന്റെ  വിജയമായിരിക്കും. പക്ഷെ ആരെങ്കിലും അവരുടെ ധർമ്മങ്ങളിൽ വീഴ്ച വരുത്തുമ്പോൾ അത് ആ കുടുംബത്തിന്റെ പരാജയം ആയിരിക്കും "  .  കുടുംബ ജീവിതത്തെ പ്രവർത്തനോന്മുഖമാക്കി നിറുത്തുന്നതിന് ഓരോ കുടുംബാംഗങ്ങളും വഹിക്കേണ്ട  പങ്കിനെ വളരെ ശക്തമായി എടുത്തു കാണിക്കുന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ തേടിപിടിച്ചു ഇവിട പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ശ്രി. അനിയൻകുഞ്ഞു തികച്ചും അഭിനന്ദനം അര്ഹിക്കുന്നു.  ലോകം വെട്ടി പിടിക്കാൻ നാം പരക്കം പായുമ്പോൾ, ചെന്നായിക്കൾ ആണെങ്കിലും, തന്റെ കൂട്ടത്തിലുള്ളവരെ കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരും ബോധാവതികളും ആകുന്നില്ല എങ്കിൽ ജീവിതം അർത്ഥ ശൂന്യമായിരിക്കും.  ചെന്നായ് കൂട്ടങ്ങളും സ്നേഹമെന്ന സുകുമാര ഗുണത്താൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.  രണ്ടുകുഞ്ഞുങ്ങളേയുക്കൊണ്ട് നാട്ടിലേക്കോടിയ മനുഷ്യൻ, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ രക്ഷയക്കാളും, സ്വന്തം അഹംഭാവത്തെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാനുള്ള പരക്കം പാച്ചിലിലാണ്. ആ ഓട്ടത്തിൽ ആരു ചതഞ്ഞരഞ്ഞാലും അയാൾക്ക് അത് പ്രശ്നം അല്ല.  ഇയാളെ അറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലും ഈ രാജ്യത്ത് ജീവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അയാൾക്ക് ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നേനെ, അതുപോലെ വായനക്കാരായ നാം ഓരോത്തർക്കും, നമ്മളുടെ ജീവിതത്തിൽ, സ്നേഹത്തിനുള്ള അർത്ഥവും വ്യാപ്തിയും പുനപരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരവസരകൂടിയാണ്. 

"സ്നേഹത്താൽ ഉദിക്കുന്നു ലോകം 
സ്നേഹത്താൽ വൃദ്ധിതേടുന്നു 
സ്നേഹം താൻ ശക്തി ജഗത്തിന് 
..........................................................
സ്നേഹ വ്യാഹതി തന്നെ മരണം " (ആശാൻ )

വ്യാഹതി =തടസ്സം, പ്രതിബന്ധം

bijuny 2015-03-31 04:27:38 News
alla , has he got any connection to Kerala Hindus? Isn't he a secular congress man?
Aniyankunju 2015-03-31 03:12:45 News

FWD:  [First half of PJJ Antony's article]  ഒരിക്കല്‍ ആന്ധ്ര പ്രദേശിലെ മുളകുപാടങ്ങള്‍ക്ക്‌ നടുവിലൂടെ തീവണ്ടിയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നട്ടുച്ചയില്‍ പൊരിയുന്ന വെയില്‍ച്ചൂട്‌. ചൂടുകാറ്റ്‌ കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റുകളെ വേവുന്ന പ്രഷര്‍ കുക്കറുകളാക്കി. ഷര്‍ട്ടിന്റെ ബട്ടണുകള്‍ ഊരിയിട്ട്‌ ഞാന്‍ ജനാലയ്ക്കരുകില്‍ പുറത്തോട്ടുനോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. നോക്കെത്താത്ത ദൂരം വരെ മുളകുപാടങ്ങള്‍ മലര്‍ന്ന്‌ കിടക്കുന്നു. കാറ്റിന്‌ മുളക്‌ ഗന്ധം. ഇടയ്ക്ക്‌ മണ്‍പാതകള്‍ ചേരുന്ന ക്രോസിംഗുകളില്‍ കാളവണ്ടികള്‍ തീവണ്ടി പോകാന്‍ കാത്തുകിടക്കുന്നു. കൊമ്പുകളില്‍ പലനിറങ്ങളിലുള്ള ചായങ്ങള്‍ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച കാളകള്‍ അക്ഷമരായി തലയിളക്കുമ്പോള്‍ നേര്‍ത്ത മണിയൊച്ച. അപ്പോഴാണ്‌ അവരെ കണ്ടത്‌.

പാടങ്ങള്‍ക്ക്‌ നടുവിലെ വീതികൂടിയ വരമ്പില്‍ ഒരു മാവ്‌. അതിന്റെ തണലില്‍ ഒരു കൊച്ചുകുടുംബം വിശ്രമിക്കുന്നു. ജമുക്കാളം പോലെ എന്തോ ഒന്ന്‌ വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. യുവതിയായ ഭാര്യയുടെ മടിയില്‍ തലവച്ച്‌ കിടക്കുന്ന കര്‍ഷക യുവാവ്‌. മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍ നിന്നും ഞാന്നുകിടക്കുന്ന തുണിത്തൊട്ടിലില്‍ ഒരു കുഞ്ഞുണ്ട്‌. തീവണ്ടി കുതിക്കുന്നത്‌ അവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതേയില്ല. യുവാവ്‌ എന്തോ പറയുന്നു. അവള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെന്നവണ്ണം ആനന്ദം അവരെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്‌ ഞാന്‍ കാണാതെ കണ്ടു. മുളകു മണക്കുന്ന പാളങ്ങളിലുടെ തീവണ്ടി കൂവിയാര്‍ത്ത്‌ കുതിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധത്തെ കാഴ്ച. പക്ഷേ പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ പലത്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടും അത്‌ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഒരു രവിവര്‍മ്മച്ചിത്രത്തിന്റെ കാല്‍പ്പനിക ചാരുതയോടെ ജീവനാര്‍ന്ന്‌ നില്‍ക്കുന്നു.

ആ യുവ ദമ്പതികള്‍ ലോകത്തിനുള്ളില്‍ തങ്ങളുടേതായ മറ്റൊരു സ്വകാര്യ ലോകം തീര്‍ക്കുകയായിരുന്നു. കുടുംബമെന്ന ആനന്ദലോകം. മനുഷ്യമഹാവംശം സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി ചരിത്രത്തിലൂടെ നടത്തിയ യാത്രയില്‍ ക്രമേണ ഉരുവപ്പെട്ടതാണ്‌ കുടുംബം. മനുഷ്യന്റെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം കുടുംബമാണെന്ന്‌ സാമൂഹികശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരില്‍ പലരും അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. സാമൂഹിക ഘടനയിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ യൂണിറ്റാണ്‌ കുടുംബം. ഇതിന്റെ സുസംഘടിതമായ പെരുക്കങ്ങളാണ്‌ മറ്റുള്ളതെല്ലാം.

വ്യക്തിയുടെ ഏറ്റവും തീവ്രവും ഇഴയടുപ്പമുള്ളതുമായ പാരസ്പര്യം സാര്‍ത്ഥകമാകുന്നത്‌ കുടുംബത്തിനുള്ളിലാണ്‌. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സര്‍വോത്തമമായ നഴ്സറിയും (വളര്‍ച്ചയ്ക്കുള്ള ഇടം) കുടുംബം തന്നെ. ഒരു ജൈവഘടനയാണ്‌ കുടുംബത്തിന്റേത്‌. സദാ ജീവന്‍ തുടിക്കുന്ന ഒരിടം. ഉള്‍ച്ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന വ്യക്തികളുടെ ആന്തരികതയെ ഏറ്റവും അഗാധമായി സ്പര്‍ശിക്കുന്ന ജൈവരൂപം. സ്നേഹവും ക്ഷമയും ത്യാഗവും അതിന്റെ ഏറ്റവും ആര്‍ദ്രമായ തനിമയോടെ സന്നിഹിതമായിരിക്കുന്ന ഒരു പാരസ്പര്യം. മനുഷ്യന്റെ ഉജ്ജ്വലവും ഉദാത്തവുമായ ഈടുവയ്പ്പുകളിലെല്ലാം കുടുംബത്തിന്റെ സംഭാവനയുണ്ട്‌. കുടുംബം നിലവിലില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയെ ഭാവന ചെയ്യുന്നത്‌ പോലും ക്ലേശകരമാണ്‌. സവിശേഷമായ ഈ അടിസ്ഥാന സാമൂഹിക ഘടകം മനുഷ്യന്റെ നിലനില്‍പ്പുമായി അത്രമേല്‍ അവിഭാജ്യമായി തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും കുടുംബമെന്ന സ്ഥാപനം എല്ലാവശങ്ങളില്‍ നിന്നും വെല്ലുവിളികള്‍ നേരിടുന്ന ഒരു കാലമാണ്‌ നമുക്കുമുന്നിലൂടെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. കേരളീയ സമൂഹത്തില്‍ കൂട്ടുകുടുംബങ്ങള്‍ വിഘടിച്ച്‌ രൂപപ്പെട്ട അണുകുടുംബങ്ങള്‍ക്ക്‌ ക്രമേണ പ്രതിരോധശക്തി കുറഞ്ഞുവരികയാണെന്ന്‌ സമൂഹിക ചിന്തകര്‍ കുറച്ചുകാലമായി സൂചിപ്പിച്ചുവന്നിരുന്നു.

കാര്‍ഷികവ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്നും കാര്‍ഷിക-വ്യവസായിക അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ സമൂഹം നീങ്ങിയത്‌ കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളുടെ തകര്‍ച്ചയെ അനിവാര്യമാക്കി. പകരം രൂപപ്പെട്ട അണുകുടുംബം ഒരോരുത്തരും ജോലിചെയ്ത്‌ കുടുംബം പോറ്റുന്ന നവസമ്പ്രദായത്തിന്‌ ഇണങ്ങിയതാണെങ്കിലും കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളില്‍ നിലവിലിരുന്ന സുരക്ഷിതബോധം നിലനിര്‍ത്താന്‍ അതിനായില്ല. കാര്‍ഷികഘടനയില്‍ കൂട്ടുകുടുംബത്തിന്റെ പൊതുസ്വത്ത്‌ എല്ലാവര്‍ക്കുമായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഏറിയും കുറഞ്ഞുമാണെങ്കിലും കൂട്ടുകുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരുതരം സാമ്പത്തിക സമത്വം നിലനിന്നിരുന്നു. ജീവസന്ധാരണത്തിനായി ഓരോരുത്തരും വ്യതിരിക്തങ്ങളായ തൊഴിലുകളില്‍ ഏര്‍പ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ കൂട്ടുകുടുംബം ചിതറി രൂപപ്പെട്ട അണുകുടുംബങ്ങള്‍ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്ത സാമ്പത്തിക നില ഉള്ളവയായി പരിണമിച്ചു. പ്രാരാബ്ധങ്ങളും പണവും പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിലേക്ക്‌ നയിക്കുമോ എന്ന സ്വാര്‍ത്ഥചിന്ത അണുകുടുംബങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്ക്‌ നില്‍ക്കാനും സുഖസന്തോഷങ്ങള്‍ അതിനുള്ളില്‍ത്തന്നെ തേടാനും പ്രേരിപ്പിച്ചു. അങ്ങിനെയാണ്‌ ഒരേഉദരം പങ്കുവച്ചര്‍ക്കിടയില്‍പ്പോലും അകല്‍ച്ചയുടെ കളകള്‍ പെരുകി വന്നത്‌. ഇതിന്റെയൊക്കെ ഫലമായി ബന്ധുക്കളും പൊതുസമൂഹവും കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക്‌ കെട്ടുറപ്പിനും അതിജീവനത്തിനുമായി നല്‍കിയിരുന്ന ഊന്നുവടികള്‍ ക്രമേണ അപ്രത്യക്ഷമായി. ദാമ്പത്യബന്ധങ്ങളിലെ ഘര്‍ഷണങ്ങളും വിള്ളലുകളും പരിഹരിച്ച്‌ അതിനെ സദാ പ്രവര്‍ത്തനസജ്ജമാക്കി നിലനിര്‍ത്താന്‍ ഉത്സാഹിച്ചിരുന്ന ബന്ധുക്കളും അയല്‍വാസികളും അണുകുടുംബങ്ങള്‍ക്ക്‌ അസ്വീകാര്യരായി. അനിവാര്യമായ കൊച്ചുകൊച്ചു ഘര്‍ഷണങ്ങള്‍ അണുകുടുംബങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ പുറത്തേക്ക്‌ വഴികാണാതെ മുട്ടിത്തിരിഞ്ഞ്‌ കറുത്ത നിഴല്‍രൂപങ്ങളായി ബന്ധങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഇരുള്‍ വീഴ്ത്തി.

ടെലിവിഷന്റെ കടന്നുവരവോടുകൂടി കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ ആശയവിനിമയങ്ങളും സമ്പര്‍ക്കങ്ങളും പേരിനുമാത്രമായി ചുരുങ്ങി. പരസ്പരം മിണ്ടാതെ, കാണാതെ ടെലിവിഷന്‍ സ്ക്രീനില്‍ ശ്രദ്ധയൂന്നിയിരിക്കുന്നതില്‍ അണുകുടുംബങ്ങള്‍ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. ജീവിതപങ്കാളിയായ ഭാര്യയെക്കാള്‍ സിനിമ-ടെലിവിഷന്‍ നടി/അവതാരകമാരുടെ മുഖവും ശരീരത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്തവും ഭര്‍ത്താവിന്‌ കുടുതല്‍ സുപരിചിതമായി മാറി. ഭാര്യമാരുടെ കാര്യവും തഥൈവ!

ഹൃദ്യമായ പങ്കുവയ്ക്കലുകളുകളും കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകളും ഭാവിയെ നിര്‍മ്മിക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ള കൂട്ടായ യത്നങ്ങളും കുടുംബത്തിന്‌ പുറത്തുള്ളവരെയും ചേര്‍ത്ത്‌ പണിയുന്ന സാമൂഹിക പാലങ്ങളുമാണ്‌ കുടുംബത്തെ ഒരുമിച്ച്‌ നിര്‍ത്തുന്ന പശിമയും പ്രാണവായുവും എന്നത്‌ പലരും സൌകര്യപൂര്‍വം വിസ്മരിച്ചു.

വ്യക്തികള്‍ വെള്ളം കയറാത്ത സ്വകാര്യ അറകളായി സ്വയം നിര്‍ണ്ണയിച്ചപ്പോള്‍ നഷ്ടമായത്‌ കുടുംബത്തിന്റെ വേരുകളും ഊന്നുകളുമായിരുന്നു. അദ്ധ്യാത്മികതയും ദൈവാരാധനയും വെറും ചടങ്ങുകളായി. തീഷ്ണമായ മതബോധമുള്ളവര്‍ക്ക്‌ അന്യമതസ്പര്‍ദ്ധയുടെ വിഷം കുടിക്കാനുള്ള വേദിയായി ആരാധനാവേളകള്‍. ഇനിയും കുറച്ചുപേര്‍ മാനസികമായ ഭാരം ഇറക്കിവയ്ക്കാനുള്ള ഒരു കൃത്രിമ അത്താണിയായി മതത്തെ കണ്ടു.

സ്വന്തം ആന്തരികതയെ നിര്‍ണ്ണയിക്കാനും മനുഷ്യോന്മുഖമായി വികസിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഔഷധമെന്ന സ്ഥാനം മതബദ്ധമായ അദ്ധ്യാത്മികതയില്‍ നിന്നും ചോര്‍ന്നതോടെ വ്യക്തി ജലോപരിതലത്തിലെ പാഴ്‌വസ്തുവായി. വേരും കതിരും ഊന്നും നഷ്ടമായ പൊങ്ങുതടി. തനിക്ക്‌ വെളിയില്‍ ആശ്രയവും ആലംബവും ഇല്ലാത്തത്‌ തിരിച്ചറിയാത്ത കപട ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ഉടമ. ടെലിവിഷന്‍ സീരിയലുകളില്‍ തലപൂഴ്ത്തി വച്ച്‌ പുറമ്പൂച്ചിന്റെ സുഷുപ്തിയില്‍ മയങ്ങുന്ന പാവം പാവം മലയാളി!

ഈ മലയാളിയാണ്‌ പ്രശ്നങ്ങള്‍ മുന്നില്‍പ്പെടുമ്പോള്‍ പതറിപ്പോകുന്നത്‌. നിസ്സാര പ്രശ്നങ്ങള്‍ മലയാളിയെ പരിഭ്രാന്തനാക്കുന്നു. എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നവര്‍ ആരുമില്ല; എന്നെ സഹായിക്കാനും ആരുമില്ല എന്ന്‌ ഉള്ളില്‍ നീറിയുരുകി ആത്മഹത്യയിലേക്ക്‌ നടന്നുകയറുന്നവരുടെ എണ്ണം കേരളക്കരയില്‍ ദിവസം തോറും പെരുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവര്‍ എന്നെ കേമനായി കരുതണം എന്ന ചിന്തയാണ്‌ ഇന്ന്‌ മലയാളിയെ നയിക്കുന്നത്‌. വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതും, വീടുവയ്ക്കുന്നതും, കാറ്‌ വാങ്ങുന്നതും, മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതുമെല്ലാം മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ കേമത്തം ഭാവിക്കാനാണെന്ന്‌ വരുമ്പോള്‍ ജീവിതം നിരര്‍ത്ഥകമായ കോമാളിക്കളിയായി മാറുന്നത്‌ പലരും അറിയാതെപോകുന്നു.

മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ താഴാന്‍ വയ്യ എന്ന പൊങ്ങച്ചത്തിന്റെ തീവ്രതയാണ്‌ മിക്കപ്പോഴും ആത്മഹത്യയുടെ പിന്നിലെ പ്രേരണയെന്നത്‌ മാധ്യമങ്ങളിലെ ആത്മഹത്യാവാര്‍ത്തകള്‍ വിശകലനം ചെയ്താലറിയാം. കാറില്‍ സഞ്ചരിച്ചവര്‍ക്ക്‌ അത്‌ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ ബസ്സ്‌ യാത്രക്കാരനാവാന്‍ വയ്യ. സ്വന്തം ബിസിനസ്സ്‌ സ്ഥാപനം പൊളിയുമ്പോള്‍ വീണ്ടും ഒരു തൊഴിലാളിയാവാന്‍ വയ്യ. കടം കയറിയ വീട്‌ വിറ്റ്‌ വാടകവീട്ടിലേക്ക്‌ മാറാന്‍ വയ്യ. മക്കളെ മുന്തിയ ഇംഗ്ലീഷ്‌ മീഡിയം സ്കൂളില്‍ നിന്നും സാധാരണ ഇംഗ്ലീഷ്‌ മീഡിയത്തിലേക്ക്‌ മാറ്റുന്നത്‌ ആലോചിക്കാനാവുന്നില്ല. ബൈക്കും അടിപൊളി ജീവിതവും തീരുന്ന ദിവസം ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുമെന്ന്‌ പരസ്യമായി പറയുന്ന ചെറുപ്പക്കാര്‍. തീവ്രമതവിശ്വാസിയെന്ന്‌ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നവര്‍ പോലും ആപത്തനര്‍ത്ഥങ്ങളില്‍പ്പെടുമ്പോള്‍ അഭയമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്‌ ഈശ്വരനെയല്ല മരണത്തെയാണെന്നത്‌ വിചിത്രമല്ലേ?..................

വായനക്കാരൻ 2015-03-30 20:57:07 News
പ്രൊഫസ്സർ ചെറുവേലിൽ‌നെപ്പോലെ എഴുത്തുകാർ പുസ്തകങ്ങളുടെ എണ്ണത്തെക്കാൾ ഗുണത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

സൂതേ സൂകരയുവതീ
സുതശതമത്യന്തദുര്‍ഭഗം ഝടിതി
കരിണീ ചിരേണ സൂതേ
സകലമഹീപാലലാളിതം കളഭം.

പെണ്‍‌പന്നി എരണം കെട്ട നൂ‍റു കുഞ്ഞുങ്ങളെ പെട്ടെന്നു പ്രസവിക്കുന്നു. പിടിയാനയാകട്ടേ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ലാളിക്കുന്ന ആനക്കുട്ടിയെ വല്ലപ്പോഴും മാത്രം പ്രസവിക്കുന്നു.
നാരദർ 2015-03-30 20:13:40 News
ചിലർക്ക് ചിലരോട് ആകർഷണം തോന്നുമ്പോൾ ഒരുവക കൊഴച്ചിൽ വന്ന് ആടിതുടങ്ങും അപ്പോൾ  നപുംസകം ഒക്കെ നപു ആകുമെടൊ ശകുനി 
Annamma 2015-03-30 20:05:36 News
അന്തപ്പൻ ചേട്ടൻ  ഒള്ള സത്യം പറയുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തിനാ നീരസപ്പെടുന്നത് വാസു?  അപ്പോൾ കേറി കൊള്ളുന്നുണ്ട്?
vasu 2015-03-30 19:55:38 News
അന്തപ്പൻ ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ ‘മൊറോൺ’, ‘മാനിയാക്’ എന്നൊക്കെ വിളിച്ച് മലയാളി ചേട്ടന്മാരുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞിരിക്കുകയാണന്നു തോന്നുന്നു.