-->

kazhchapadu

ഗൗളീശാസ്‌ത്രം സത്യമാകുമ്പോള്‍ (സ്വാതി. കെ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 36)

Published

on

പുറത്ത്‌ നിലാവില്‍ മഴ തിമിര്‍ത്ത്‌ പെയ്യുകയാണ്‌. ആശുപത്രി വരാന്തയുടെ മൂലയിലുള്ള കട്ടിലില്‍ ഒരു വൃദ്ധ വയറു വേദന കൊണ്ട്‌ പുളഞ്ഞ്‌ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ കരയാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്‌ നേരമൊത്തിരിയായി. അതിനാല്‍ ഉറക്കം വരാതെ തലയില്‍ നിന്നും പേന്‍ വലിച്ചെടുത്ത്‌ മുട്ടിക്കൊന്ന്‌ സമയം കളയുകയായിരുന്നു അഴകേശ്വരി. വൃദ്ധയുടെ ഉഛ്വാസ നിശ്വാസങ്ങളില്‍ നിന്നും വേദനയുടെ ആഴം അവള്‍ അളന്നെടുത്തു.

രണ്ട്‌ വയസ്സുള്ള തന്റെ കുഞ്ഞിന്‌ വയറു വേദന വന്നതിനെത്തുടര്‍ന്നാണ്‌ ആശുപത്രിയിലെ ഗാസ്‌ട്രോ വിഭാഗത്തില്‍ അഡ്‌മിറ്റായത്‌. നാളെ ഡിസ്‌ചാര്‍ജ്‌ ആക്കാമെന്ന്‌ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. കുഞ്ഞിന്‌ ഒരു വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ വാഹനാപകടത്തില്‍ മരിച്ചതാണ്‌ അഴകേശ്വരിയുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌. അയാളുടെ മരണ ദിവസവും ഇതു പോലെ നിലാവില്‍ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിടപറയലിന്റെ, വിരഹത്തിന്റ നിലാമഴ....

വാര്‍ഡിന്റെ ഭിത്തിയിലൂടെ ഓടി നടക്കുന്ന ഗൗളി ഇടക്കിടെ ചിലക്കുന്നുണ്ട്‌. തന്റെ ഭര്‍ത്താവ്‌ മരണപ്പെടുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ മകളുടെ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ പല്ലി വീണിരുന്നു.ഗൗളീശാസ്‌ത്രമനുസരിച്ച്‌ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ പല്ലി വീണാല്‍ പിതൃസ്ഥാനീയര്‍ മരിക്കുമെന്നാണ്‌. ഗൗളീശാസ്‌ത്രം പിഴച്ചില്ല. അത്‌ സംഭവിക്കുക തന്നെ ചെയ്‌തു.

കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ പല്ലി വരാതിരിക്കാന്‍ ചുവരില്‍ മയില്‍പ്പീലി പതിച്ചു വെക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ആ വിശ്വാസത്തെ തൃണവല്‍ക്കരിച്ചുകൊണ്ട്‌ പല്ലികള്‍ സുലഭമായി ചുവരിലൂടെ ഓടി നടക്കാറുണ്ട്‌. സത്യം പറയുന്നത്‌ കേട്ടാല്‍ പല്ലി ചിലക്കുമെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ കേള്‍ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന സമയത്ത്‌ പല്ലി ചിലക്കാത്തതില്‍ ദേഷ്യമുണ്ട്‌ പല്ലികളോടവള്‍ക്ക്‌.

ഇതെല്ലാം അന്ധവിശ്വാസമാണെന്ന്‌ മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഭര്‍ത്താവ്‌ മരിച്ചത്‌ ഓര്‍മയില്‍ വരും. അന്നേരം പല്ലി വര്‍ഗത്തോടുതന്നെ ഒരു വെറുപ്പ്‌ ഉളവാകും. പല്ലിയാണ്‌ തന്റെ ഭര്‍്‌ത്താവിന്റെ ജീവന്‍ കവര്‍ന്നെടുത്തത്‌ എന്നു വരെ തോന്നും.

ടിവിയില്‍ അഴിമതിയില്‍ പെട്ട രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ സംസാരത്തിനിടയില്‍ ചുവരിലിരിക്കുന്ന പല്ലി ചിലച്ചാല്‍ അത്‌ സത്യമാണെന്നുതന്നെ അഴകേശ്വരി വിശ്വസിച്ചു. ഗൗളീശാസ്‌ത്രത്തെ അവള്‍ക്ക്‌ വിശ്വാസമാണ്‌.

പാതിരാവേറെയായി, മഴ ശമിക്കുന്ന മട്ടില്ല. വരാന്തയുടെ മൂലയില്‍ നിന്നും ഞരക്കം നിന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചെറുപ്പക്കാരായ രണ്ട്‌ ഡോക്ടര്‍മാരും ഒരു നഴ്‌സും കൂടി നിന്ന്‌ വൃദ്ധയുടെ പള്‍സ്‌ നോക്കുന്നു, നെഞ്ചില്‍ ആഞ്ഞ്‌ അമര്‍ത്തുന്നു. ഇല്ല; അനക്കമില്ല. ഞരക്കം  അവസാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആരൊക്കെയോ ആര്‍ത്തു കരഞ്ഞു.

അഴകേശ്വരി പേന്‍ എടുക്കുന്നത്‌ നിര്‍ത്തി തന്റെ നീണ്ട മുടി വാരിക്കെട്ടി. ഒരിക്കല്‍ ഇതുപോലെ തന്നേയും മരണം കവര്‍ന്നെടുക്കുമെന്ന്‌ അവളോര്‍ത്തു. അതിനു മുന്‍പ്‌ തന്റെ മകളെ പഠിപ്പിണം, വിവാഹം ചെയ്‌തയക്കണം.

സ്‌കൂളില്‍ പറഞ്ഞയക്കുകയാണെങ്കില്‍, അദ്ധ്യാപകന്‍ വിദ്യാര്‍ഥിനിയെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. വിവാഹം ചെയ്‌തയക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഭാര്യയെ ഭര്‍ത്താവ്‌ പാമ്പിനെക്കൊണ്ട്‌ കടിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ എത്രയെത്ര വാര്‍ത്തകളാണ്‌ ചുറ്റിലും!

തന്റെ കുഞ്ഞിന്‌ ആ ഗതി വരാതിരിക്കുവാന്‍ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട്‌ അവള്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചു. തനിക്കുള്ളത്‌ പെണ്‍കുഞ്ഞാണ്‌ അവള്‍ക്ക്‌ വേണ്ട സുരക്ഷ ലഭിക്കണം. സ്വന്തം കാലില്‍ നില്‍ക്കാനുള്ള കഴിവ്‌ നന്‍മയുള്ള സമൂഹം വാര്‍ത്തെടുക്കണം. അവള്‍ മന്ത്രിച്ചു...

ചുവരിലെ മനോഹരമായ ചിത്രശലഭത്തെ പോലെ, പല്ലിക്ക്‌ ഭക്ഷണമാകാന്‍ പോകുന്ന ഇരയെപ്പോലെ എത്രയെത്ര പെണ്‍കുട്ടികള്‍! തന്റെ മകള്‍ക്ക്‌ സുരക്ഷ വേണം, തന്റേതെന്നല്ല എല്ലാ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും സുരക്ഷവേണം. അഴകേശ്വരി പിറുപിറുത്തു. അപ്പോഴേക്കും ആ നിശാശലഭത്തെ തടിച്ചു കൊഴുത്ത ഒരു പല്ലി ഭക്ഷണമാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

-----

സ്വാതി കെ.
കൊട്ടാരത്ത് 
എടപ്പാൾ 

Facebook Comments

Comments

  1. Adarsh S J

    2021-05-09 15:49:19

    Nice

  2. Anaina vinod

    2021-05-09 15:09:08

    Good one ❤

  3. ALAN GEO GILSON

    2021-05-09 04:26:38

    Nice👌

  4. Sruthi Kottarath

    2021-05-08 06:53:18

    Nice....!

  5. Roshan

    2021-05-08 06:51:07

    അടിപൊളി 😍😍😍😍

  6. Vibin

    2021-05-08 06:05:22

    Very good story dear swathi

  7. LINCY JOSEPH

    2021-05-08 05:08:10

    നല്ല എഴുത്ത്

Leave a Reply


മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

Your email address will not be published. Required fields are marked *

അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും അപകീര്‍ത്തികരവുമായ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ പാടില്ല. വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ഉണ്ടാവരുത്. അവ സൈബര്‍ നിയമപ്രകാരം കുറ്റകരമാണ്. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ എഴുതുന്നയാളുടേത് മാത്രമാണ്. ഇ-മലയാളിയുടേതല്ല

RELATED ARTICLES

ഹൃദയം പ്രേമാര്‍ദ്രം... (സജേഷ് ആർ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

ശ്യാമമേഘങ്ങൾ പെയ്തൊഴിയാതെ (പ്രഭാകരൻ പനയന്തട്ട, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

പുസ്തകവേട്ട (ജംഷിദ സത്താർ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

യോഷ മതം (ഷാൻ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

പെണ്ണുരുക്കങ്ങൾ (സജിത വിവേക്, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

ഹൈമ (ഗീത ബാലകൃഷ്ണന്‍, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

ശ്വാനശാപം (എബിൻ മാത്യു കൂത്താട്ടുകുളം, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

കരിക്കട്ട (ഷാജൻ റോസി ആന്റണി, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

ജാതകവശാൽ (ഉദയ പയ്യന്നൂര്‍, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം)

നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള തത്ത (സന്ധ്യ. ഇ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 39)

കാത്തിരുന്ന കത്ത് (ഷീബ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 38)

ഒറ്റ രൂപ (അനീഷ് കുമാർ  കേശവൻ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 37)

ജോഹർ കുണ്ഡിലെ നൊമ്പരക്കാറ്റ് (സജി കൂറ്റാംപാറ,  ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 35)

അബൂക്കയുടെ ഒരുദിവസം (ഹസൈനാർ അഞ്ചാംപീടിക, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 34)

ഒരു പെണ്ണിന്റെ കഥ (ഗിരിജ ഉദയൻ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 33)

കൂടുമാറ്റം (ഡോ. റാണി ബിനോയ്‌, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 32)

മഴുവിന്റെ കഥ (മാത്യു കെ. മാത്യൂ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 31)

ക്രാന്തിവൃത്തം (അമൽരാജ് പാറേമ്മൽ, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 30)

മീസാൻ കല്ലുകളുടെ വിലാപം (സാക്കിർ സാക്കി, ഇ -മലയാളി കഥാമത്സരം 29)

അടയാളപ്പെടാത്തവർ (സിനി രുദ്ര, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 28)

പെണ്ണേ, നീ തീയാവുക! (ലക്ഷ്മി. എസ്. ദേവി, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 27)

കുമാർതുളിയിലെ ദുർഗാപ്രതിമകൾ (ശ്യാംസുന്ദർ പി ഹരിദാസ്, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 26)

കാത്ത് നിൽക്കാതെ (രാജൻ കിണറ്റിങ്കര, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 25)

നൂറയുടെ ജൻമദിനം (നൈന മണ്ണഞ്ചേരി, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 24)

ഒരു ഡയറി കുറിപ്പ് (മരിയ ജോൺസൺ, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 23)

ഭ്രാന്തി (അർച്ചന ഇന്ദിര ശങ്കർ, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 22)

പ്രണയത്തിൽ ഒരുവൾ നിശബ്ദയാവുമ്പോൾ (രാജീവ് മുളക്കുഴ, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 21)

വെള്ളത്തുള്ളി സാക്ഷിയായ കഥകൾ (ജിതിൻ നാരായണൻ, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 20)

ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരത്തിലേക്ക് കഥകൾ അയക്കാൻ ഇനിയും ഒരാഴ്ച കൂടി

സ്വാന്തം (രമ്യ രതീഷ്, ഇ-മലയാളി കഥാമത്സരം 19)

View More