കേരളത്തിലെ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് അമേരിക്കയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ചില കാഴ്ചകളും അനുഭവങ്ങളും മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. സന്തോഷം നൽകിയ കാര്യങ്ങളുണ്ട്; ആശങ്കപ്പെടുത്തിയ കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്. നമ്മുടെ നാടിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയിൽ അവ പങ്കുവെക്കുകയാണ്.

റോഡിൽ കണ്ട അപകടം

തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ കൊച്ചി വിമാനത്താവളത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ വൃദ്ധനായ ഒരാൾ റോഡ് മുറിച്ചുകടക്കുന്നതിനിടെ ഒരു വാഹനം ഇടിക്കുന്നത് കണ്ടു, അദ്ദേഹം താഴേക്കുവീണു നിഛലനായി കിടക്കുന്നു. ഇടിച്ച വാഹനം അടുത്തുമാറ്റി പാർക്ക് ചെയ്തു. ഞങ്ങളുടെ വാഹനം അതിനു പിറകിലായി നിർത്തി. ആളുകൾ ഓടിയെത്തി പരിക്കേറ്റയാളെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുന്നതു കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തിന് സഹായം ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് കണ്ടതിനാലും വിമാനസമയത്തിന് എത്തേണ്ടിയിരുന്നതിനാലും ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടർന്നു. പക്ഷേ ആ കാഴ്ച മനസ്സിൽനിന്നു പോയില്ല. വീണ്ടും പ്രായമുള്ള ചിലർ റോഡ് ഒട്ടും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുറിച്ചുകടക്കുന്നതു കണ്ടു.

കേരളത്തിൽ റോഡ് സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധവൽക്കരണം ഇനിയും മെച്ചപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. പ്രായമുള്ളവർ പതുക്കെ റോഡ് മുറിച്ചുകടക്കുമ്പോൾ വാഹനങ്ങൾ അതിവേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുപോകുന്നു. കാൽനടയാത്രക്കാരുടെയും വാഹനമോടിക്കുന്നവരുടെയും സുരക്ഷ ഒരുപോലെ പരിഗണിക്കണം. സീബ്ര ക്രോസ് സിങ്ങും നടപ്പാതയും കൈവരികളും ഉണ്ടെങ്കിലും രാത്രികളിൽ ഒരു നിർവ്വഹണം കുറവാണ് എന്ന് കാണുന്നു. 2025-ൽ കേരളത്തിനെൽ റോഡപകടങ്ങളിൽ കാൽനടയാത്രക്കാർ മരിച്ചത് 1,702 പേർ ആണെന്ന് ചില കണക്കുകൾ.ജീവൻ പണയം വെച്ചാണ് ഞാനും പന്തളത്തു റോഡ് കുറുകെക്കടന്നത്, വേറെ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഒന്നും അപ്പോൾ മുന്നിലില്ല എന്ന അവസ്ഥ എത്ര പരിതാപകരമാണ്.

ലഹരിയും അപകടകരമായ വാഹനമോടിക്കലും

യാത്രയ്ക്കിടെ ലഹരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി വാർത്തകൾ കേട്ടു. ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ഉള്ള പ്രശ്നമാണിത്. കേരളത്തിലും അതിനെ ഗൗരവത്തോടെ കാണണം. വളരെ ചെറുപ്പക്കാരുപോലും വാഹനങ്ങൾ അമിതവേഗത്തിൽ ഓടിക്കുന്നതും അപകടങ്ങളുണ്ടാകുന്നതും ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്നു. സാമ്പത്തികസൗകര്യങ്ങൾക്കൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തബോധവും വളരേണ്ടതുണ്ട്.

സ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യം നൽകിയ പ്രതീക്ഷ

സ്ത്രീകൾ സ്വതന്ത്രമായി യാത്ര ചെയ്യുന്നതും ജോലി ചെയ്യുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നി. രാത്രി പത്തുമണിക്കുശേഷവും ബാറുകളിൽപോലും ജോലി ചെയ്യുന്ന യുവതികളെ കണ്ടു. പൊതുജീവിതത്തിലും തൊഴിലിടങ്ങളിലും അവരുടെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് നല്ല മതിപ്പുണ്ടാക്കി. എന്റെ യാത്രയിൽ കണ്ട ഈ കാഴ്ചകൾ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നവയായിരുന്നു.

ആനുകൂല്യങ്ങളും സാമ്പത്തിക ഉത്തരവാദിത്തവും

സർക്കാരിൽനിന്നുള്ള പെൻഷനും ആനുകൂല്യങ്ങളും മാത്രം ആശ്രയിച്ചുള്ള ചിന്താഗതിയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ആശങ്കയുണ്ട്. സർക്കാരിനോട് അവകാശങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ പൊതുവരുമാനം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു, ഉൽപ്പാദനവും തൊഴിലും എങ്ങനെ വർധിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കണം.

നികുതി കൊടുക്കാതെ ആനുകൂല്യങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവണതയുണ്ടെന്ന തോന്നൽ എനിക്കുണ്ടായി. എന്നാൽ “ആരും നികുതി കൊടുക്കുന്നില്ല” എന്നത് കണക്കുപരമായി പരിശോധിച്ച പ്രസ്താവനയല്ല; എന്റെ സംസാരത്തിൽ പ്രകടിപ്പിച്ച വിമർശനമാണ്. പൊതുഖജനാവിനോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും അവകാശബോധത്തിനൊപ്പം ഉണ്ടാകണമെന്നാണ് എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക പുരോഗതി സ്കോർ വലിയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുള്ള ഗുജറാത്തിനേക്കാൾ ഏകദേശം 10 പോയിന്റ് കൂടുതലാണ്. പക്ഷെ സാമൂഹ്യസുരക്ഷക്കുവേണ്ടി കടമെടുക്കുന്ന സർക്കാർ പുതിയ നികുതി കണ്ടെത്തിയില്ലെങ്കിൽ എവിടെയാകും നിൽക്കുക എന്നത് ആശങ്ക ഉളവാക്കുന്നു. സർക്കാരിനു നികുതി എത്തപ്പെടാത്ത സമാന്തര സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ വളരെ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നു, ഒരുപക്ഷേ അതായിരിക്കാം തകർച്ചയിലേക്ക് പോകാതെ പിടിച്ചുനിര്ത്തുന്ന ഘടകം.

കേരളത്തിലെ സാമൂഹികജീവിതം

യൂറോപ്പിൽ നിന്നും അവിടുത്തെ ജീവിത സമ്മർദ്ദം സഹിക്കാനാവാതെ ഒരു തിരുമൽ നടത്താം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചെത്തിയ സുഹൃത്തു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു " എന്റെ സുഹൃത്തേ ഇവിടെ ആളുകൾ ഫ്ലാഷി ഫ്ലാഷ് ആയി അടിച്ചുപൊളിച്ചു ജീവിക്കുന്നു, നമ്മൾക്ക് എന്ത് ജീവിതമാണ് അവിടെയുള്ളത് ".  കേരളത്തിൽ എന്നെ ഏറെ സന്തോഷിപ്പിച്ചത് സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളാണ്. വിവാഹങ്ങൾക്കും മറ്റു ചടങ്ങുകൾക്കുമായി ആളുകൾ യാത്ര ചെയ്യുന്നു, പരസ്പരം കാണുന്നു, സംസാരിക്കുന്നു. എന്റെ അമേരിക്കൻ ജീവിതാനുഭവവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ നാട്ടിലെ ഈ അടുപ്പം പ്രത്യേകം നല്ലതായി അനുഭവപ്പെട്ടു. റിയൽ ക്യാഷിനു പ്രയാസമുണ്ടെങ്കിലും എല്ലാരും നന്നയി ചിലവാക്കി ജീവിക്കുന്നു. റെസ്റ്റോറെന്റുകളിലെ നിരകൾ നീളുന്നു, വെകുന്നേരത്തെ ചായയും കടിയും സാധാരണ സംഭവം, മിക്കവാറും എല്ലായിടത്തും ജിം, പലരും പ്രത്യേക പരിശീലകനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു, അടിക്കടി കൂട്ടമായി യാത്രകൾ ചെയ്യുന്നു. ക്ലബ്ബുകളിൽ വൈകുന്നേരം ഒത്തുകൂടുന്നതും ഒരുമിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതുമെല്ലാം കണ്ടു. ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകൾ സാമൂഹികജീവിതത്തിന് വലിയ ശക്തിയാണ്.

ടെലിവിഷൻ ചർച്ചകളുടെ ശക്തിയും പരിമിതിയും

മലയാളം ടെലിവിഷൻ ചാനലുകളിൽ നടക്കുന്ന സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ ചർച്ചകൾ ശ്രദ്ധേയമായി തോന്നി. വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ രൂക്ഷമാണെങ്കിലും പുതിയ വിഷയങ്ങളും ആശയങ്ങളും പൊതുസമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അവയ്ക്കു കഴിയുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ വ്യക്തിപരമായ ആരോപണങ്ങൾ ഉയരുമ്പോൾ അവയുടെ തുടർസ്ഥിതി വ്യക്തമാകാത്തത് പ്രശ്നമാണ്. ഒരാളെക്കുറിച്ച് ആരോപണം പറഞ്ഞാൽ പിന്നീട് അതു തെളിഞ്ഞോ തള്ളിപ്പോയോ എന്നു പ്രേക്ഷകർ അറിയണം. ആരോപണങ്ങൾക്ക് ഉത്തരവാദിത്തവും വ്യക്തമായ പര്യവസാനവും വേണം. വാർത്താ മാധ്യമങ്ങളിൽ പൊതുജന ഉത്തരവാദിത്തം കുറവാണ്, അതിനാൽ വർഷങ്ങളുടെ സത്യസന്ധമായ സേവനത്തിലൂടെ വ്യക്തിത്വം കെട്ടിപ്പടുത്ത വ്യക്തികളുടെ വ്യക്തിത്വം നശിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരം ചിലർ മുതലെടുക്കുന്നു.

വിവാഹങ്ങളിൽ വേണ്ട പങ്കാളിത്തം

വിവാഹങ്ങൾ വലിയ ആർഭാടത്തോടെ നടക്കുന്നതു കണ്ടു. എന്നാൽ പലരും വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ഒരു ഫോട്ടോയെടുത്ത് വേഗം മടങ്ങുകയാണ്. ഭക്ഷണത്തിനുശേഷമുള്ള കുടുംബപരിചയപ്പെടുത്തലുകൾക്കും കുട്ടികളുടെ പരിപാടികൾക്കും ആളുകൾ നിൽക്കാത്ത അനുഭവമുണ്ടായി.

ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ കുറച്ചുസമയം പങ്കുചേരുന്നതും പ്രധാനമാണ്. അമേരിക്കയിൽ ഞാൻ പങ്കെടുക്കുന്ന വിവാഹങ്ങളിൽ പണമായി ഒരു സംഭാവന നൽകുന്ന പതിവുണ്ട്. അത് വിവാഹം നടത്തുന്ന കുടുംബത്തിന് ആശ്വാസമാകാം. അത്തരത്തിലുള്ള സ്വമേധയാ സഹായവും ആത്മാർഥമായ സാന്നിധ്യവും നമ്മുടെ ചടങ്ങുകളിലും കൂടുതൽ ഉണ്ടാകണമെന്ന് തോന്നി.

വിശ്വാസാഘോഷങ്ങളും പൊതുവഴികളും

പെരുന്നാളുകളും ഉത്സവങ്ങളും ആളുകളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന മനോഹരമായ അവസരങ്ങളാണ്. എന്നാൽ തീർഥയാത്രകളും പദയാത്രകളും പൊതുനിരത്തുകളിൽ വലിയ തിരക്കുണ്ടാക്കുമ്പോൾ ഗതാഗതം ശ്വാസംമുട്ടുന്നു. ആളുകൾക്ക് വിശ്വാസപരമായ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാനും മറ്റുള്ളവർക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്യാനും കഴിയണം. അതിനനുസരിച്ചുള്ള സ്ഥലവും സമയവും വഴികളും ക്രമീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മലകളിലേക്കും കുന്നുകളിലേക്കുമുള്ള തീർഥയാത്രകളിലും ഇത്തരം ആസൂത്രണം ആവശ്യമാണ്. മതപരമായ കാര്യങ്ങൾക്കു പൊതുഅവധി കൊടുക്കുന്നത് നിയന്ത്രിക്കണം. നാലും അഞ്ചും ദിവസങ്ങൾ തുടർച്ചെ സർക്കാർ-ബാങ്കുകൾ ഒക്കെ പ്രവർത്തിക്കാതിരുന്നാൽ എത്ര ഭീമമായ പൊതു നഷ്ടവും ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയില്ലായ്മയും ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നത് പൊതുസമൂഹം ചർച്ച ചെയ്യുന്നില്ല.

പൊതു ശമ്പളം, പെൻഷനുകൾ, ഭരണപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള സംസ്ഥാന ചെലവുകൾ വരുമാനത്തിന്റെ 30% ത്തിലധികം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ സർക്കാർ മേഖലയുടെ കാര്യക്ഷമത ഘടനാപരമായ സമ്മർദ്ദത്തിന് വിധേയമാകുന്നു. എന്നാൽ പൊതുമേഖലയിലെ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയ്ക്കും അത് നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനും ലഭ്യമായ സൂചകങ്ങളൊന്നുമില്ല.

ശബ്ദവും സ്വസ്ഥതയും

ഇന്ന് ഫോണിലും വാച്ചിലും സമയമറിയാനുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഉച്ചഭാഷിണികളുടെ ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാം. പള്ളികളിലും അമ്പലങ്ങളിലും മറ്റു ആരാധനാലയങ്ങളിലും നടക്കുന്ന പ്രസംഗങ്ങളും പരിപാടികളും പരിസരവാസികളുടെ സ്വസ്ഥത കൂടി പരിഗണിച്ചാകണം. കുറച്ചുകൂടി ശാന്തമായി ജീവിക്കാനുള്ള ഇടം എല്ലാവർക്കും വേണം.

തെരുവുനായകളും പാമ്പുകളും സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭയം

ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ തെരുവുനായകളെയും പാമ്പുകളെയും ഭയന്ന് നടക്കേണ്ടിവരുന്നതായി തോന്നി. ഇവയെ നിയന്ത്രിക്കാനും ജനങ്ങൾക്ക് സമയത്ത് സഹായം ലഭ്യമാക്കാനും ഫലപ്രദമായ സംവിധാനമുണ്ടാകണം.
പണ്ട് ആളുകൾ സ്വീകരിച്ചിരുന്ന നടപടികൾ ഓർമ്മയിൽ വരുമെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ പൊതുജനസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള പരിഹാരങ്ങളാണ് വേണ്ടത്. സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ അതു ലഭിക്കുമെന്ന വിശ്വാസം ജനങ്ങൾക്കുണ്ടാകണം.

കേരളത്തിൽ തെരുവ് നായ്ക്കൾ ഒരു വലിയ പ്രശ്നമാണ്; അവ കാട്ടുമൃഗങ്ങളായി മാറുകയും ആളുകളെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സർക്കാരിന് ഒരു പദ്ധതിയും നിലവിലില്ല. അവയുടെ എണ്ണം നിയന്ത്രിക്കാൻ എല്ലാ നടപടികളും സ്വീകരിക്കുന്നതിന് നിയമങ്ങൾ മാറേണ്ടതുണ്ട്. വന്യമൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും തെരുവ് നായ്ക്കളിൽ നിന്നും ആളുകളെ സഹായിക്കുന്നതിന് നമുക്ക് ഒരു പൊതു സുരക്ഷാ വകുപ്പ് ആവശ്യമാണ്. കൂടാതെ, പാമ്പുകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് ചില നയപരമായ മാറ്റങ്ങളും ആവശ്യമാണ്.

മതസ്ഥാപനങ്ങളിലെ ആർഭാടം

ബിഷപ് സ്ഥാനാരോഹണങ്ങളും മരണാനന്തരച്ചടങ്ങുകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില മതചടങ്ങുകളിലെ ആർഭാടം എന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. മതനേതൃത്വവും സ്ഥാപനങ്ങളും വിശ്വാസസമൂഹത്തിന് ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ അവയുടെ എണ്ണവും വലുപ്പവും ചെലവും മാത്രമാകരുത് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ അളവുകോൽ. നമുക്ക് കൂടുതൽ പുരോഹിതന്മാരും ബിഷപ്പുമാരും, കൂടുതൽ ക്ഷേത്രങ്ങളും, പള്ളികളും, മോസ്കുകളും ഉണ്ടെങ്കിലും, ഒരു വലിയ ആരാധനാ സമൂഹം ആചാരങ്ങൾക്കും ഫലപ്രദമല്ലാത്ത ത്യാഗങ്ങൾക്കുമായി വളരെയധികം സമയം ചെലവഴിക്കുന്നു; വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ നല്ലതും യോജിച്ചതുമായ ഒരു അന്തരീക്ഷം കാണാൻ പ്രയാസമാണ്. സാമൂഹിക പഠനങ്ങൾ നമുക്ക് എവിടെയാണ് തെറ്റ് പറ്റിയത് എന്നതിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ബിഷപ്പുമാരുടെ എണ്ണം കൂടുതലായതുകൊണ്ടു മാത്രം സമൂഹം മെച്ചപ്പെടുമെന്നില്ല. വലിയ പള്ളികളുടെയും ചടങ്ങുകളുടെയും ചെലവിനെക്കുറിച്ച് വിശ്വാസികൾ ചിന്തിക്കണം. നേതൃത്വം നിലനിർത്തുന്നതിനുള്ള സാമ്പത്തികഭാരവും വിലയിരുത്തണം. ലാളിത്യത്തിനും സേവനത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകണമെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

ലാബ് പരിശോധനയെക്കുറിച്ചുള്ള അനുഭവം

നിലക്കാത്ത ചുമയെത്തുടർന്ന് ഒരു ഡോക്ടറെ കണ്ടപ്പോൾ രക്തപരിശോധന നടത്തി. അതിൽ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര വളരെ ഉയർന്നതായി റിപ്പോർട്ട് വന്നു. ഡോക്ടർ മരുന്നും നിർദേശിച്ചു. എനിക്ക് സംശയം തോന്നിയതിനാൽ മറ്റൊരു ലാബിൽ വീണ്ടും പരിശോധിച്ചു. അവിടെ ഫലം സാധാരണനിലയിലായിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ റിപ്പോർട്ട് എങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായി വന്നു എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. മറ്റൊരാളുടെ സാമ്പിൾ മാറിപ്പോയതാകാമെന്ന സംശയം തോന്നിയെങ്കിലും അതിന് സ്ഥിരീകരണമില്ല. ഈ അനുഭവം ലാബുകളിലെ ഗുണനിലവാരനിയന്ത്രണത്തെയും പരിശോധനാഫലങ്ങളോടുള്ള വിശ്വാസത്തെയും കുറിച്ച് എന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചു.

ഭവനദാനവും തുടർനിരീക്ഷണവും

ഗൾഫിലും അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലുമുള്ള മലയാളികളും സംഘടനകളും നാട്ടിൽ വീടുകൾ നിർമിച്ചുനൽകുന്നത് നല്ല കാര്യമാണ്. എന്നാൽ സഹായം നൽകിക്കഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ തുടർസ്ഥിതി പരിശോധിക്കുന്ന സംവിധാനവും വേണമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. സഹായമായി കിട്ടിയ വീടും സ്ഥലവും കുറച്ചുവർഷങ്ങൾക്കുശേഷം വിറ്റ് പണമാക്കുന്ന സംഭവങ്ങളുണ്ടെന്ന ആശങ്കയുണ്ട്. അത്തരം കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കപ്പെടണം. അപേക്ഷകൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിലും അർഹത നിശ്ചയിക്കുന്നതിലും സഹായം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതിലും സുതാര്യത വേണം.

കേരള സർക്കാരിന്റെ ലൈഫ് മിഷൻ അനുസരിച്ച്, ഏകദേശം 504,967 കുടുംബങ്ങൾക്ക് മതിയായ ഭവനമില്ല എന്ന് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഏകദേശം 341,000 പേർ പൂർണ്ണമായും ഭൂരഹിതരും വീടില്ലാത്തവരുമാണ്. ഏകദേശം 163,000 പേർക്ക് സ്വന്തമായി ഭൂമിയുണ്ട്, പക്ഷേ ശരിയായ ഒരു വീട് പണിയാനുള്ള മാർഗമില്ല. ഇത് സമയബന്ധിതമായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ പരിഹരിക്കാവുന്ന വിഷയമാണ്.

കേരളം ഒരു സവിശേഷമായ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക വൈരുദ്ധ്യം അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ദാരിദ്ര്യ നിരക്കും (0.7%) ശക്തമായ ഒരു സംസ്ഥാന ഭവന മാതൃകയും ഇവിടെയുണ്ട്, എന്നിരുന്നാലും ഏകദേശം 1.2 മുതൽ 1.8 ദശലക്ഷം വരെ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന "പ്രേത" വീടുകൾ ഇവിടെയുണ്ട്.

തൊഴിലും യുവാക്കളുടെ ഭാവിയും

ഏറ്റവും പ്രധാനമായി പറയാനുള്ളത് യുവാക്കളുടെ തൊഴിലില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചാണ്. ഞാൻ കണ്ടും സംസാരിച്ചും അറിഞ്ഞ പല കുടുംബങ്ങളിലും പഠിച്ചുമിടുക്കരായ കുട്ടികൾ വിദേശത്തേക്കു പോകാനുള്ള അവസരം കാത്തുനിൽക്കുന്നു. ചിലർ ഏതു ജോലിയും ചെയ്യാൻ തയ്യാറാണെന്ന നിലയിലാണ്. അവസരത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചുനടക്കുന്ന അവരുടെ അവസ്ഥ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരുകാലത്ത് രാജ്യം മുഴുവൻ പ്രശംസിച്ച നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം തകർന്നു. പുറത്തുവരുന്ന ബിരുദധാരികൾക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലെത്താൻ കഴിവില്ല. അതിനാൽ കുട്ടികൾ മറ്റ് ചില സംസ്ഥാനങ്ങളിലോ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലോ മികച്ച കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ ശേഷം സംസ്ഥാനത്തെ മറികടക്കുകയാണ്. കാലക്രമേണ വികസിച്ചിട്ടില്ലാത്ത നിരവധി മോശം സർവകലാശാലകളുണ്ട്, അവ അപകീർത്തികരമായ ബിരുദങ്ങൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അത്തരം ബിരുദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, അവർ വിദേശത്ത് കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ജോലികൾ തുടർന്നു, അവർ ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത തരം താഴ്ന്ന ജോലികളിലേക്കോ ജോലികളിലേക്കോ തിരിഞ്ഞു.

അതേസമയം മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽനിന്നുള്ള തൊഴിലാളികൾ കേരളത്തിൽ ജോലിക്കെത്തുന്നതും കാണുന്നു. തൊഴിൽ, വരുമാനം, നികുതി, സർക്കാരിന്റെ വരുമാനം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ചർച്ച ആവശ്യമാണ്. യുവാക്കൾക്ക് നാട്ടിൽത്തന്നെ ഭാവി കാണാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകണം.

വിദേശത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്ന മുതിർന്ന പൗരന്മാർക്ക് കേരളത്തിൽ താമസിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്.
എന്റെ ചെറിയ അവധിക്കാലത്ത്, അഞ്ച് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി യുഎസ്, കാനഡ, യൂറോപ്പ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന എന്റെ ചില സുഹൃത്തുക്കളെ സന്ദർശിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവരിൽ ചിലർക്ക് ഇണകളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ജീവിതത്തിനായി അവരുടെ കുട്ടികളെയോ സഹോദരീസഹോദരന്മാരെയോ ആശ്രയിക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അവർക്ക് ധാരാളം പണമുണ്ട്, അവർക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് അവർക്ക് അർഹമായ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളോടും കൂടി ജീവിക്കാൻ ഒരു നല്ല സ്ഥലമാണ്. കേരളം അവർക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന സ്ഥലമാണ്, അത് കേരളത്തിന് ഒരു മികച്ച അവസരമാണ്.

മിതത്വവും മതസൗഹാർദവും

എന്തുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക് കുറച്ചുകൂടി മിതമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയാത്തത്? എന്തിനാണ് ഇത്രയും ആർഭാടം? സാമൂഹികസൗഹാർദം, മതസൗഹാർദം, കൂട്ടായ്മ, പരസ്പരബഹുമാനം എന്നിവ കുട്ടിക്കാലംമുതൽ പഠിപ്പിക്കണം. സ്കൂൾ പഠനത്തിലും ഇവയ്ക്ക് ഇടമുണ്ടാകണം.

പള്ളികളിലും അമ്പലങ്ങളിലും മസ്ജിദുകളിലും പൊതുപരിപാടികൾ നടത്തുമ്പോൾ മറ്റു സമൂഹങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരെയും ക്ഷണിക്കുകയും പങ്കാളികളാക്കുകയും വേണം. നമ്മളെല്ലാം ഒരേ പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന ബോധം വളരാൻ അതു സഹായിക്കും. പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന അത്തരം ഇടപെടലുകൾ കുറഞ്ഞുപോയെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. അവ വീണ്ടും ശക്തിപ്പെടേണ്ട കാലമാണിത്.