ലൻറാനകളും വിഗ്രഹങ്ങളും (കഥ: അഷ്റഫ് കാളത്തോട്)
പൂരപ്പറമ്പിലെ കുലപതിയായ ആലിന്റെ തണൽ പടർത്തിയ വിസ്തൃതിയിൽ, ചന്ദ്രിക വിധിരേഖകൾ മാഞ്ഞുപോയ ഒരു ശില്പം പോലെ അമർന്നിരുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ നീലക്കണ്ണുകളിൽ നിന്നും പൊഴിഞ്ഞു വീണ ഇന്നലത്തെ മഴത്തുള്ളികൾ മണ്ണിൽ ലയിച്ചിട്ടും, അവളുടെ ആത്മാവിൽ അവ ഒരു നിർത്താത്ത വിലാപം പോലെ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ദേഹമാസകലം നീറ്റലാണ്. ഒരു ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങളെയും ദാർശനികമായ ശൂന്യതയെയും പേറുന്നവളാണ് ചന്ദ്രിക. അവൾ കേവലം ഒരു ഇരയല്ല; മറിച്ച്, ഉടൽ കൊണ്ട് മണ്ണിലും മനസ്സ് കൊണ്ട് ആകാശത്തിലും സഞ്ചരിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു മിഥ്യ.
