E Malayalee
To view this video please enable JavaScript, and consider upgrading to a web browser that supports HTML5 video
ആയിഷ സ്കൂളിൽ നിന്ന് വന്നപാടെ ചോദിച്ചു: ഉമ്മാ, വീട് എന്താണ്? ഉമ്മ പറഞ്ഞു: ഇതല്ലേ നമ്മുടെ വീട്? അല്ല ഉമ്മാ. ടീച്ചർ പറഞ്ഞു വീട് എന്നത് ഒരു ഫീലിംഗ് ആണെന്ന്. അപ്പോൾ നമ്മുടെ വീട് എന്താണ്? ഉമ്മ ചിന്തിച്ചു. ഉപ്പ വരട്ടെ, നമുക്ക് ചോദിക്കാം. ആയിഷ ബാഗ് വച്ചിട്ട് അടുക്കളയിൽ വന്നു നിന്നു. ഉമ്മാ, എന്താ ഉണ്ടാക്കുന്നേ? പായസം.
പുക കരിപ്പിച്ചുവിട്ടുകൊണ്ട് കിതച്ചുനിന്ന കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി ബസ്സിന്റെ പിൻചക്രങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഉയർന്ന പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിലാണ് സജി ആകെ അസ്വസ്ഥനായി നിന്നത്. ആൽത്തറയിലെ തണലിനെപ്പോലും വിഴുങ്ങുന്ന ഉച്ചവെയിൽ ടാറിട്ട റോഡിനെ ഉരുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ടൗണിലെ വലിയൊരു തുണിക്കടയിൽ പട്ടുസാരികളുടെ കനമുള്ള അലമാരകൾക്കിടയിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷയായ തന്റെ ഭാര്യ വിമലയെയും കാത്ത്, ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ ജീർണ്ണിച്ച കാത്തിരിപ്പുകേന്ദ്രത്തിന്റെ തൂണിൽ ചാരിനിൽക്കുമ്പോൾ അയാൾക്ക് ഒടുക്കത്തെ അക്ഷമ തോന്നിയിരുന്നു. മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ നെറ്റ്വർക്ക് റേഞ്ച് വട്ടപൂജ്യമായി നിൽക്കുന്ന ആ ചത്ത ഗ്രാമത്തിൽ, കാലം അതിന്റെ വാലുമുറിഞ്ഞ പല്ലിയെപ്പോലെ മെല്ലെയാണ് നീങ്ങിയത്.
പതിനഞ്ച് വർഷം മുൻപ്, എന്റെ ജീവിതത്തെ മുഴുവനായി മാറ്റിമറിച്ച ഒരു ദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ, അമ്മ, രണ്ട് ചേട്ടന്മാർ, പിന്നെ ഞാൻ , അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം. ചേട്ടന്മാർ രണ്ടുപേരും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വേറെ താമസിക്കുകയായിരുന്നു. വല്യേട്ടന് ഒരു മകനും ചെറിയേട്ടന് ഒരു മകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചെറിയേട്ടനെക്കാൾ പത്ത് വയസ്സ് ഇളയവളാണ് ഞാൻ സേതു.
അരനൂറ്റാണ്ടിനപ്പുറമാണെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നല്ല ഓർമയുണ്ട്, കെ ജി എസിന്റെ ആദ്യത്തെ ക്ലാസ്. ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി എഴുപതുകളുടെ തുടക്കം. ഞാൻ പട്ടാമ്പി ഗവണ്മെന്റ് കോളേജിൽ മലയാളം എം എക്ക് ചേർന്നതേയുള്ളു. ക്ളാസുകൾ തുടങ്ങി കുറച്ച് മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം കറുത്ത് മെലിഞ്ഞ, തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ, പുതിയ അദ്ധ്യാപകൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിവരുന്നു. അദ്ദേഹം പേര് പറഞ്ഞ് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. അതിനിടയിൽത്തന്നെ അദ്ദേഹം പതിപ്പിക്കുന്ന വിഷയത്തിലേക്ക്, ഞങ്ങളറിയാതെത്തന്നെ
എനിക്കു മുന്നെ പടച്ചു വിടപ്പെട്ട ലൊട്ടുലൊടുക്കുകൾക്കൊന്നിനു പോലും പ്രപഞ്ചത്തിനു പൂർണ്ണസുഖം പകരാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നു വേണം ന്യായമായും വേദാന്തപരമായും കരുതാൻ;
ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ എന്തില്ലാഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു അവനും അവളും ആ കനി തിന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന്,
അപ്രതീക്ഷിത കണ്ടു മുട്ടലുകൾ,അസാധാരണ അനുഭവസന്ദർഭങ്ങൾ,സന്ദിഗ്ധതയുടെ അഭിമുഖങ്ങൾ എല്ലാം മിത്രയുടെ എഴുത്തിലുണ്ട്. സോളോയാത്രകൾ സഞ്ചാരിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. കാഴ്ചകളെ ഏകാന്ത ധ്യാനമാക്കാൻ ഈ യാത്രകൾ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. മിത്ര സതീഷ് ഇത്തരം ഏകാന്തയാത്രകളിലൂടെയാണ് ജനതയെ കണ്ടെത്തുന്നത്. മനുഷ്യൻ /ജനപദങ്ങൾ / സംസ്ക്കാരം / ചരിത്രം / ഭാഷ / ഭക്ഷണം / വസ്ത്രം എല്ലാം ഈ യാത്രികയുടെ അന്വേഷണ സ്ഥലികളാണ്. യാത്രകൾ
കുട്ടികൃഷ്ണ മാരാർ, ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി, കുറ്റിപ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള, സുയകുമാർ അഴീക്കോട്, എം ലീലാവതി, കെ പി അപ്പൻ എന്നിവരെപോലെ സർഗാത്മക രചനകളെ വിലയിരുത്തുകയും പുതിയ പ്രവണതകളെ കർക്കശമായ മൂല്യവിചാരത്തിന് വിധേയമാക്കുകയും ചെയ്യാൻ ആരുണ്ട് ഇന്ന്? വി സി ശ്രീജൻ, വി രാജകൃഷ്ണൻ, ബി രാജീവൻ, പി കെ രാജശേഖരൻ തുടങ്ങി ഒരു കാലത്ത് നിശിത നിരീക്ഷണങ്ങള്കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയരായ വിമർശകർ ഇന്ന് സജീവമല്ല. എന്തുപറ്റി നമ്മുടെ വിമര്ശന സാഹിത്യത്തിന്?
ആദത്തെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷവുമാസ്വരം ഭൂതലം തന്നിലലഞ്ഞു നടന്നുപോൽ മന്നിടമെങ്ങും ചരിക്കുന്ന ശബ്ദത്തെ കണ്ടു മുളങ്കാടു ദുഖിതനായത്രേ ഇല്ലിവനങ്ങളാ നാദത്തെ മോദാലെ തങ്ങടെ ഹൃദയത്തിൽ കുടിയിരുത്തി
അവൾ ഇന്ന് മരിച്ചുപോയിത്രേ, ആത്മഹത്യയാണെന്നാണ് കേൾക്കുന്നത്. കാരണം... അതിലും രസമാണ്! എന്താണെന്നല്ലേ?
സിനിമാലോകം ഒന്നടങ്കം ആവേശത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന ‘ദൃശ്യം 3’ മെയ് 21-ന് തിയേറ്ററുകളിലെത്താൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, പ്രീ-സെയിലിൽ വൻ റെക്കോർഡുകളുമായി ചിത്രം മുന്നേറുകയാണ്. അഡ്വാൻസ് ടിക്കറ്റ് ബുക്കിങ്ങിലൂടെ മാത്രം ആഗോളതലത്തി
'ചെറിയ ദൂരം സഞ്ചരിക്കാന് കാര് പുറത്തെടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം
സമ്മാനങ്ങള് നല്കിയാണ് മമ്മൂട്ടി അമ്മാളു അമ്മയെ തിരിച്ചയച്ചതെന്നും നടി ഓര്ത്തു.
