-->

America

അമേ­രി­ക്ക­യില്‍നി­ന്നൊരു സാഹി­ത്യ­കൂ­ട്ടായ്മ കേര­ള­ത്തില്‍ (ജോണ്‍ മാത്യു)

Published

on

ആഘോഷ­ങ്ങ­ളു­ടെയും വിമര്‍ശ­ന­ങ്ങ­ളു­ടെയും ഓള­ങ്ങള്‍ ഒന്ന് അട­ങ്ങി. ഇനിയും ഓര്‍മ്മ­കള്‍!

നീള­യുടെ തീരത്ത് കാല­വര്‍ഷം പെയ്തി­റ­ങ്ങു­ന്ന­തിന് ചെണ്ട­മേ­ള­ത്തിന്റെ അക­മ്പ­ടി­യു­ണ്ടാ­യി­രു­ന്നു, വള്ളു­വ­നാ­ടന്‍ സദ്യ­യുടെ ആസ്വാ­ദ്യ­ത­യു­ണ്ടാ­യി­രു­ന്നു. തലേന്ന് സാഹി­ത്യ­അ­ക്കാ­ദ­മി­യില്‍ തുട­ക്ക­മി­ട്ടത് നീളാ­തീ­ര­ത്തെ­ത്തി. അവി­ടെ­നിന്നും തുഞ്ചന്‍പ­റ­മ്പി­ലേ­ക്കും, കാഞ്ഞി­ര­ത്തിനും മധു­രം. അതേ, തുഞ്ചന്‍പ­റ­മ്പിലെ കാഞ്ഞി­ര­ത്തിനും മല­യാ­ള­ത്തിന്റെ മാധുര്യം!

രണ്ട് പ്രഫ­സര്‍മാര്‍ സമ്മേ­ള­ന­ത്തിന് അക്കാ­ദ­മിക്ക് സ്വഭാവം നല്‍കി. ഒരു വൈസ്ചാന്‍സ­ലര്‍ മല­യാ­ള­ത്തി­നു­വേണ്ടി വസ്തു­ത­കള്‍ നിര­ത്തി­ക്കൊണ്ട് വാദി­ച്ചു. പത്ര­പ്ര­വര്‍ത്ത­ന, ചല­ച്ചിത്ര രംഗ­ങ്ങ­ളിലെ മല­യാ­ള­ത്തിന്റെ പ്രതി­ഭ­കള്‍ വിവിധ സന്ദര്‍ഭ­ങ്ങ­ളി­ലായി വേദ­യി­ലു­ണ്ടാ­യി­രു­ന്നു.

പുറ­മേ, എം.­ടി. വാസു­ദേ­വന്‍നാ­യര്‍, സി. രാധാ­കൃ­ഷ്ണന്‍, സക്ക­റിയ തുടങ്ങി പ്രമുഖ സാഹി­ത്യ­കാ­ര­ന്മാ­രുടെ പ്രഭാ­ഷ­ണ­ങ്ങള്‍ അവി­സ്മ­ര­ണീ­യ­ങ്ങ­ളാ­യി.

ശരി­യാ­ണ്, കേര­ള­ത്തിന്റെ സാഹിത്യ സാംസ്ക്കാ­രിക പ്രതി­ഭ­കളെ മൂന്നു ദിവ­സ­ങ്ങ­ളി­ലായി അണി­നി­ര­ത്താന്‍ കഴി­ഞ്ഞത് തീര്‍ച്ച­യായും ലാനാ നേതൃ­ത്വ­ത്തിന്റെ വിജയം! എന്നാല്‍ ആ സാങ്കേ­തിക വിജ­യ­ത്തി­നൊപ്പം നില്‍ക്കാന്‍ നമ്മുടെ എഴു­ത്തു­കാര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞോ എന്ന് ചോദി­ച്ചാല്‍ ഒരു താല്‍ക്കാ­ലി­ക­വി­രാമം വേണ്ടി­വ­രും.

ഇതു­പോ­ലെ­യുള്ള കൂട്ടാ­യ്മ­ക­ളില്‍ സാഹി­ത്യ­വി­ചാ­ര­ങ്ങള്‍ മുന്നി­ട്ടു­നില്‍ക്കു­ന്നി­ല്ലെ­ങ്കില്‍ അത് സംഘാ­ട­ക­രുടെ മാത്രം പ്രശ്‌ന­മ­ല്ല. മല­യാ­ള­ത്തിന്റെ വെല്ലു­വി­ളി­കളും പാഠ­ഭേ­ദ­ങ്ങ­ളു­മെല്ലാം ചര്‍ച്ചാ­വി­ഷ­യ­ങ്ങ­ളാ­യി­രു­ന്നു. അവിടെ നമ്മുടെ പങ്കാ­ളിത്തം വേണ്ടത്ര പ്രയോ­ജ­ന­പ്പെ­ടു­ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞോ?

എങ്കിലും നമ്മുടെ ചിന്ത­കള്‍ അവ­ത­രി­പ്പി­ക്കാനും ചുരുക്കം ചില സന്ദര്‍ഭ­ങ്ങള്‍ കിട്ടി. അമേ­രി­ക്ക­യിലെ മല­യാളം എഴു­ത്തു­കാര്‍ മുഖ്യ­ധാ­ര­യില്‍ ചര്‍ച്ച­ചെ­യ്യ­പ്പെ­ടാ­തി­രി­ക്കു­ന്ന­തിന്റെ കാരണം ഗൃഹാ­തു­ര­ത­യില്‍ ഇന്നും തൂങ്ങി­ക്കി­ട­ക്കു­ന്ന­തു­കൊ­ണ്ടാ­ണെന്ന പരി­ഹാ­സ­ത്തിന്റെ കൂരമ്പ് ആരോ തൊടു­ത്തു­വി­ട്ട­പ്പോള്‍ അതി­നെ­യാണ് ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ലഭിച്ച അവ­സരം ഭാഗ്യ­മെ­ന്നു­തന്നെ ഞാന്‍ കരു­തു­ന്നു.

പത്തി­രു­പതു കൊല്ല­ങ്ങ­ളായി കേള്‍ക്കാന്‍ തുട­ങ്ങി­യിട്ട് അമേ­രി­ക്ക­യിലെ മല­യാളം എഴു­ത്തു­കാര്‍ ഗൃഹാ­തുര എഴു­ത­രുത്, പകരം ഇവി­ടത്തെ അനു­ഭ­വ­ങ്ങള്‍ എഴു­തു­ക­യെ­ന്ന്.

"നാട്ടി­ലെ­ക്കാ­ര്യ­ങ്ങള്‍ എഴു­താന്‍ ഞങ്ങ­ളു­ണ്ട്. നിങ്ങള്‍ മുഖ്യ­ധാ­ര­യില്‍ എത്താ­ത്തത് ഗൃഹാ­തു­രത എഴു­തി­ക്കൊ­ണ്ടി­രി­ക്കു­ന്ന­തു­കൊ­ണ്ടാ­ണ്.''

ഇവി­ടെ­യൊരു ചോദ്യം : കേര­ള­ത്തിലെ എഴു­ത്തു­കാര്‍ എല്ലാം മുഖ്യ­ധാ­ര­യില്‍ എത്തു­ന്നുണ്ടോ? വേണ്ട, നമുക്ക് ഇവി­ട­ത്തന്നെ മല­യാളി എഴു­ത്തു­കാ­രുടെ ഒരു "മുഖ്യ­ധാര'യുണ്ട­ല്ലോ, അമേ­രി­ക്ക­യില്‍നിന്ന് എഴു­തു­കയും ചര്‍ച്ച ചെയ്യ­പ്പെ­ടു­ന്ന­തു­മായ ഒരു "മുഖ്യ­ധാര'! അതി­ലൊന്ന് കയ­റി­പ്പ­റ്റാന്‍ എത്ര­പേര്‍ക്ക് കഴി­യു­ന്നു­ണ്ട്? ഇവിടെ മാധ്യ­മ­ങ്ങ­ളില്‍ ഇട­യ്ക്കിടെ പ്രത്യ­ക്ഷ­പ്പെ­ടാ­റുള്ള "ഊമ­ക്കത്തു'കളാണോ നമ്മുടെ സാഹി­ത്യ­ചര്‍ച്ച?

കുറേ എഴു­തി­യ­തു­കൊണ്ടു മാത്ര­മായോ? ഊര്‍ജ്ജി­ത­മായി ചര്‍ച്ച­ക­ളില്‍ പങ്കാ­ളി­ത്ത­മി­ല്ലെ­ങ്കില്‍ നിങ്ങ­ളെ­ങ്ങനെ മുഖ്യ­ധാ­ര­യില്‍ എത്തും? പ്രമുഖ പത്ര­ങ്ങ­ളില്‍ ഏതാനും സൃഷ്ടി­കള്‍ അച്ച­ടിച്ചു വന്നു­ത­കൊ­ണ്ടാ­യി­ല്ല, അത് ശക്ത­മായ ചര്‍ച്ച­കള്‍ക്ക് വഴി തുറന്നു കൊടു­ക്കു­ക­ത­ന്നെ­വേ­ണം.

അറു­പ­തു­ക­ളില്‍ ഒരു­പറ്റം യുവാ­ക്കള്‍ എഴു­ത്തിന്റെ രംഗ­ത്തു­വ­രു­മ്പോള്‍ മറ്റ് എത്രയോ സാഹി­ത്യ­കാ­ര­ന്മാര്‍ തിള­ങ്ങി­നി­ന്നി­രു­ന്നു. ഒരു പുതിയ പ്രസ്ഥാ­ന­ത്തിന്റെ ചര്‍ച്ച­യു­മായി മുന്നോട്ട് വരാന്‍ കഴി­ഞ്ഞത് അല്ലെ­ങ്കില്‍ തങ്ങ­ളുടെ എഴു­ത്തിന് ഒരു ശക്തി­പ്ര­ഭാവം പക­രാന്‍ കഴി­ഞ്ഞത് അന്നത്തെ ആ ചെറു­പ്പ­ക്കാര്‍ക്കാ­യി­രു­ന്ന­ല്ലോ.

ഇന്ന്, അമേ­രി­ക്ക­യിലെ സാഹ­ച­ര്യ­ത്തില്‍ ഒരു കാര്യം ഓര്‍ക്ക­ണം, സാഹി­ത്യ­ചര്‍ച്ച പ്രാദേ­ശി­ക­മായ ചെറിയ കൂട്ടാ­യ്മ­ക­ളി­ലാണ് നട­ക്കേ­ണ്ട­ത്. അതിന്റെ അവ­ലോ­ക­ന­ങ്ങള്‍ ദേശീ­യ­സ­മ്മേ­ള­ന­ങ്ങ­ളി­ലും. അതിന്റെ മികച്ച ഉദാ­ഹ­ര­ണ­മായി എടു­ത്തു­കാ­ണി­ക്കാ­നു­ള്ളത് കഴി­ഞ്ഞ­വര്‍ഷത്തെ ചിക്കാഗോ ലാനാ സമ്മേ­ള­നവും തുടര്‍ന്ന് ഇപ്പോള്‍ പ്രസി­ദ്ധീ­ക­രി­ച്ചി­രി­ക്കുന്ന ""കുടി­യേ­റ്റ­ഭൂ­മി­യിലെ സാഹി­ത്യ­സം­വാ­ദ­ങ്ങള''മാണ്.

ലാന­യുടെ കേര­ള­സ­മ്മേ­ള­ന­ത്തിന്റെ ആഘോ­ഷ­ങ്ങള്‍ കഴി­ഞ്ഞു, ഓര്‍മ്മ­യില്‍ തങ്ങി­നില്‍ക്കു­ന്ന­തെ­ന്തെ­ങ്കിലും ശേഷി­പ്പി­ച്ചി­ട്ടുണ്ടോ? പ്രസം­ഗ­ങ്ങള്‍ ആരെ­ങ്കിലും ഓര്‍ക്കുമോ, വേദി­യില്‍ ഒന്നു കയ­റി­യി­റ­ങ്ങി­യത് അത്ര­വ­ലിയ സംഭ­വ­മാണോ?

രണ്ടാ­യി­ര­ത്തി­പ്പ­തി­ന്നാ­ലിലെ ലാനാ സംഗ­മ­ത്തിന്റെ സംഭാ­വ­ന­യെ­ന്തെന്ന് ചോദി­ച്ചാല്‍ ഞാന്‍ പറയും: മല­യാ­ള­ത്തിന്റെ ഭാവി വാഗ്ദാ­ന­മായ ഒരു കവ­യ­ത്രിയെ കണ്ടെ­ത്തി­യ­ത്, ഒരു പ്രസ്ടു വിദ്യാര്‍ത്ഥി­നിയെ കണ്ടെ­ത്തി­യ­താ­ണെന്ന ഒരു പക്ഷേ, കാല­ങ്ങള്‍ കഴി­ഞ്ഞാലും അതാ­യി­രിക്കും ഓര്‍മ്മ­യില്‍ തങ്ങി­നില്‍ക്കുക!

വിജ­യ­ക­ര­മായ ഈ ത്രിദിന സമ്മേ­ളനം സംഘ­ടി­പ്പിച്ച ഷാജന്‍ ആനി­ത്തോ­ട്ട­ത്തിനും കൂട്ടര്‍ക്കും അഭി­ന­ന്ദ­ന­ങ്ങള്‍. സാഹിത്യ അക്കാ­ദ­മിക്കും പ്രത്യേ­കിച്ച് പ്രസി­ഡന്റ് ശ്രീ. പെരു­മ്പ­ടവം ശ്രീധ­രനും സെക്ര­ട്ടറി ശ്രീ.­ആര്‍. ഗോപാ­ല­കൃ­ഷ്ണനും എത്ര നന്ദി പറ­ഞ്ഞാലും അത് അധി­ക­പ്പ­റ്റാ­കു­ക­യി­ല്ല.

Facebook Comments

Leave a Reply


മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

Your email address will not be published. Required fields are marked *

അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും അപകീര്‍ത്തികരവുമായ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ പാടില്ല. വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ഉണ്ടാവരുത്. അവ സൈബര്‍ നിയമപ്രകാരം കുറ്റകരമാണ്. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ എഴുതുന്നയാളുടേത് മാത്രമാണ്. ഇ-മലയാളിയുടേതല്ല

RELATED ARTICLES

ഫോൺ വിളികൾ (കഥ: രമണി അമ്മാൾ)

കാ‍ന്താരി (കവിത: മുയ്യം രാജൻ)

സ്നേഹച്ചൂട് (കവിത: ഡോ. വീനസ്)

ചിലങ്ക മുത്തുകൾ (കഥ: നജാ ഹുസൈൻ)

യാത്ര(കവിത: ദീപ ബി.നായര്‍(അമ്മു))

കാര്യസ്ഥന്‍ (നോവല്‍ -അധ്യായം -13 കാരൂര്‍ സോമന്‍)

കറുപ്പ് മാത്രം (കവിത: സുജാത പിള്ള)

വൈറസ് കാലം (കവിത: ഫൈസൽ മാറഞ്ചേരി)

മരണം (കവിത: ലെച്ചൂസ്)

പോത്ത് (വിഷ്ണു മോഹൻ)

വർണ്ണപ്രപഞ്ചം (കവിത: ഡോ.ഉഷാറാണി ശശികുമാർ മാടശ്ശേരി)

മമിഴന്‍ (കഥ: ഹാഷിം വേങ്ങര)

ഇടവപ്പാതി (കവിത: ബീന തമ്പാൻ)

പാത (കവിത: ബീന ബിനിൽ, തൃശൂർ)

നീർക്കുമിള (കവിത: സന്ധ്യ എം)

പാമ്പും കോണിയും - നിർമ്മല (നോവൽ - 49 )

മഴമേഘങ്ങൾ (കഥ: ഉമ സജി)

മരം: കവിത, മിനി സുരേഷ്

പ്രകൃതി(കവിത: ദീപ ബി.നായര്‍(അമ്മു))

പ്രപഞ്ചത്തോട് ഭൂമിക്ക് പറയാനുള്ളത് (അനില്‍ മിത്രാനന്ദപുരം)

ചിരിതേടുന്ന ആശുപത്രികൾ ( കവിത: ഗഫൂർ എരഞ്ഞിക്കാട്ട്)

ചെമ്പകമേ..നീ ! ( കഥ : ജി.രമണി അമ്മാൾ)

സിന്‍ഡ്രല്ലയും ഞാനും (കവിത: രമ പ്രസന്ന പിഷാരടി)

ഇത്തിരിവെട്ടത്തിന്റെ ജന്മി (കവിത: ആറ്റുമാലി)

ഒറ്റക്കരിമ്പന (കഥ: വി. കെ റീന)

ചാക്കോ കള്ളനല്ല ( കഥ: ശങ്കരനാരായണൻ ശംഭു)

സാക്ഷി (കവിത: രാജു കാഞ്ഞിരങ്ങാട്)

തുമ്പ് (മിനിക്കഥ: സുധീര്‍ പണിക്കവീട്ടില്‍)

പ്രവേശനോത്സവഗാനം (ജിഷ വേണുഗോപാൽ)

ഭ്രാന്തന്‍(കവിത: ദീപ ബി.നായര്‍(അമ്മു)

View More